Aslında blog yazma gibi bir düşüncem yoktu... yazı ile ilgili düşüncelerimi uzaklaştıralı ve onlardan uzaklaşalı çok olmuştu, ta ki Fernando Pessoa'nın aşağıdaki cümlelerini okuyana kadar..;
İşte, hayatta hiçbir şey yapmadan yirmi sekizinci yaş günüme vardım -hayatta hiçbir şey, edebiyatta ya da kişiliğimde hiçbir şey. Şu ana dek en eksiksiz yenilgiyi tattım. Heyhat, daha ne kadar sürecek bu?
Vicdanımı yokladıkça, hayatımı oluşturan hiçlikten dolayı kendimi o kadar az bağışlayabiliyorum.
Bunca gecikmeme yol açan dehşetli şey ne ola ki?
Yetersiz okumalarım, pratik zekâ eksikliğim [...]
İş yerinde ani bir kararla ve tekdüze bir yoğunluğun arasında blog açmalıyım diye derin bir dürtü hissettim, fakat yazı yazmak için değil asıl amaç...yukarıda paylaştığım gibi pek değerli cümleleri, duyduklarımı, hafızama kazımak istediklerimi, edebi, sosyal, güncel, ne varsa biriktirmek istediğim, arşivlemek için...
neyse hoş geldim :)
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder