Yalçın Tosun / Anne, Baba ve Diğer Ölümcül Şeyler

Yalçın Tosun / Anne, Baba ve Diğer Ölümcül Şeyler

Sanıyorum bu yazar ile Yekta Kopan sayesinde tanıştım kısa bir süre önce. Daha fazla 'öykü' okumak gerek diyerek giriştiğim 'öykü okuma' serüvenimde yeni yazarlar ve kitaplar kazanmanın 'buruk' sevinci var boğazımda. Buruk çünkü dün akşam oturup bir solukta bitirdiğim bu incecik ama dev kitap için ifade edilebilek kelime bence 'buruk'.

Kitap yorumuma geçmeden önce kapak tasarımında kullanılan resim de acı kavun. Hiç acı kavun yemedim fakat kitap bitince tadını damağımda hissettim. 16 kısa hikaye, hepsi kısacık hikayeler.

Şaşkınlık...
Bir erkek olarak kadın karakterin dilinden yazmak kolay değildir, fakat Yalçın Tosun'un bir hikayesinde yaptığı bence bambaşka.
Mesleki kimliğinden kurtulamamış, eğitimli bir annenin aile içi iletişimsizliği ve kızı ile olan hesaplaşmasında yansıttığı duygular, karşılıklı bu duyguların dışa vurumları, zihin oyunları ve konuşmaları.
Bunları cinsiyet ayrımı yapmıyorum insan olarak da ayrıştırmak ve öyküleştirmek epey zor fakat bir erkek olarak bir kadının iç dünyasındaki alemi kaleme almayı başarmış olduğu için ayrıca takdir edilmesi gerektiğini düşünüyorum.

yazarın zaten hayranlık ve şaşkınlık uyandıran diğer bir yönü ise henüz genç olmasına rağmen 'yaşlılık üzerine'
karakterlerini ustalıkla yaratabilmesi.

Aileler...ne sırlar, trajediler barındırır geçmişinde, isimlerinde, çocukluklarında, mesleklerinde, cinsiyetlerinde, gençliklerinde, yaşlılıklarında, mutlu aile tablolarinin ardında olan da bu sırlar değil midir?

Bütün hikayelerini  çok beğendim fakat 'ölüler uzar'daki anlatım dili ile o acı kavun'un tadını yavaştan hissetmeye başlıyorsunuz.

Tüm hikayelerdeki karakterler capcanlı şuan düşümde. Hepsi kanlı canlı öylece duruyor, duracak... Nesli, Saliha, Cevher, Meltem ve diğerleri...


Bu kitabı okuyunuz, okutturunuz... Aileniz hatırına...